Federer Roger

  • Data urodzenia:08.08.1981
  • Miejsce urodzenia:Bazylea, Szwajcaria
  • Miejsce zamieszkania:Bottmingen, Szwajcaria
  • Wzrost:185 cm
  • Waga:85 kg
  • Zawodowstwo od:1998
  • Trener:Luthi,Edberg
  • Zarobki w karierze:$ 92,415,573
  • Ranking singlowy:2
  • Ranking deblowy:575

Profil zawodnika

Roger Federer uznawany jest za najlepszego tenisisty ery open. Na swoim koncie ma najwięcej zwycięstw w turniejach wielkoszlemowych (17). Wygrał także największą liczbę turniejów na nawierzchni trawiastej i twardej (odpowiednio 15 i 58). Pod względem ogólnej liczby zwycięskich turniejów w karierze zajmuje 3 miejsce z 86 wygranymi turniejami.  Na czele rankingu tenisistów był przez rekordowe 302 tygodnie, a liczbę tygodni z rzędu na pozycji lidera wywindował do równie rekordowej liczby 237. Jako jeden z 5 tenisistów wytrwał na czele rankingu przez cały rok (205, 2006, 2007) i jako jedyny przewodził rankingowi przez 3 lata z rzędu. Jest tenisistą praworęcznym, który gra jednoręczny backhand.

Pierwszy zawodowy mecz rozegrał w lipcu 1998 roku w Gstaad, a na pierwsze zwycięstwo musiał czekać (mimo wielu wcześniejszych okazji) w 2001 roku podczas turnieju halowego w Mediolanie. Nazywany jest królem Wimbledonu, który wygrywał nieprzerwanie w latach 2003-2007, ostatecznie wygrywając tę imprezę siedmiokrotnie. Przynajmniej raz triumfował w każdym turnieju wielkoszlemowym, ma także dwa medale olimpijskie (srebro w Londynie w singlu, złoto w Pekinie w deblu ze Stanislasem Wawrinką).

Najważniejsze osiągnięcia w karierze

2001

Pierwszy wygrany turniej ATP World Tour. W finale w Mediolanie pokonał 6-4, 6-7 (7), 6-4 Juliena Bouttera.

2002

Pierwsze zwycięstwo w turnieju serii ATP Masters Series w Hamburgu. Debiut w Tennis Masters Cup i porażka z Lleytonem Hewittem w półfinale 7-5, 5-7, 7-5. Awans do pierwszej 10 na koniec sezonu (6 pozycja).

2003

PIerwszy wielkoszlemowy tytuł wywalczony na kortach Wimledonu (pokonał Marka Philippoussisa 7-6 (5), 6-2, 7-6 (3). Był to początek jego absolutnej dominacji na trawiastych kortach w Anglii. Pierwsze zwycięstwo w turnieju Tennis Masters Cup i awans na drugie miejsce w rankingu.

2004

Triumf w Australian Open i awans na pierwsze miejsce w rankingu ATP. Zwycięstwa w: Dubaju, Indian Wells, Hamburgu, Gstaad, Toronto, US Open. Obronił także tytuł na Wimbledonie.

2005

Kolejne zwycięstwa, tym razem w: Ad-Dausze, Rotterdamie, Dubaju, Indian Wells, Miami, Hamburgu, Cincinnati, US Open, Bangkoku. Triumfował też oczywiście na Wimbledonie. Sezon zakończył na pierwszym miejscu w rankingu ATP.

2006

Obrona tytułów w Ad-Dausze, Indian Wells i Miami. W Halle pobił rekord Bjorna Borga w liczbie zwycięstw z rzędu na trawie. Po zwycięstwie w Halle przyszły triumfy w: Wimbledonie, Toronto, US Open, Tokio, Madrycie, Bazylei. Na koniec sezonu wygrał turniej Tennis Masters Cup.

2007

Obrona tytułu w Australian Open na początek sezonu. Pod koniec lutego czwarty raz wygrał na kortach w Dubaju. Rekordową passę 41 zwycięstw z rzędu przerwał mu Guillermo Canas w Indian Wells. Następnie wygrał rozgrywki w Hamburgu i oczywiście na Wimbledonie. Triumf w zawodach w Cincinnati oznaczał 50 wygrany turniej przez Federera w karierze. Kolejny rekord pobił podczas US Open, w którym zwycięstwo oznaczało triumf w Nowym Jorku po raz czwarty z rzędu co nie zdarzyło się wcześniej w erze open. Roger obronił tytuł w rodzinnej Bazylei. Na koniec sezonu po raz czwarty w karierze wygrał turniej Tennis Masters Cup.

2008

Przerwana passa 10 finałów wielkoszlemowych z rzędu poprzez porażkę w Melbourne z Djokoviciem. Stwierdzono u niego mononukleozę, która była przyczyną jego słabszej dyspozycji w tym roku. Do kwietnia nie wygrał żadnego turnieju co nie zdarzyło mu się od 2000 roku. Wygraną odniósł w końcu podczas turnieju w Estoril. Niemal tradycyjnie wygrał turniej w Halle. Również na Wimbledonie wszystko szło zgodnie ze sprawdzonym scenariuszem bowiem do finału awansował bez straty seta. W 5-cio godzinnym starciu z Nadalem Federer musiał uznać wyższość swojego regularnego pogromcy w 2008 roku. Mecz ten uznano za jeden z najlepszych jakie rozegrano w tenisie. W sierpniu po 237 tygodniach stracił prowadzenie w rankingu ATP. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie zawiódł w singlu gdzie odpadł w ćwierćfinale. Niepowodzenie powetował sobie w deblu gdzie w parze z Wawrinką wygrał złoty medal. We wrześniu po raz 5 triumfował w US Open. Do końca sezonu wygrał jeszcze tylko zawody w Bazylei, a turniej Masters zakończył po fazie grupowej. Na koniec sezonu znalazł się za plecami Rafy Nadala

2009

Na pierwsze zwycięstwo musiał czekać do maja gdy wygrał w Madrycie. Udało mu się triumfować na kortach Rollanda Garrosa co pozwoliło mu skompletować karierowego wielkiego szlema. Po raz siódmy z rzędu awansował do finału Wimbledonu i tym razem wygrał główne trofeum. Pobił tym samym rekordową liczbę triumfów w turniejach wielkiego szlema, który należał do tej pory do Pete'a Samprasa (14). Ostatnie zwycięstwo w sezonie odniósł w Cinncinati. Sezon zakończył na szczycie rankingu ATP.

2010

Sezon rozpoczął od zwycięstwa w Australian Open, które było jego 16 zwycięstwem w Wielkim Szlemie. W Halle przegrał pierwszy mecz od 2002 roku. Po raz kolejny triumfował za to w Cincinnati. Zwycięstwami zakończył też turnieje w Sztokholmie i Bazylei.

2011

Zwycięstwo w Ad-Dausze na początku sezonu. Na kolejne zwycięstwo musiał czekać aż 10 miesięcy kiedy to triumfował w swojej Bazylei. W tym roku nie wygrał żadnego turnieju Wielkiego Szlema. Na koniec roku wygrał jednak ATP World Tour Finals w Londynie bijąc tym samym rekord Ivana Lendla i Pete'a Samprasa w liczbie zwycięstw w tej imprezie.

2012

Podczas Australian Open rozegrał swój tysięczny mecz w karierze (wygrana z del Potro). Wygrał turniej w Rotterdami i po raz kolejny w Dubaju. Po raz czwarty w karierze zwycięstwem zakończył turniej w Indian Wells. Odniósł triumf w Madrycie. 17 tytuł wielkoszlemowy zdobył na kortach Wimbledonu, wyrównując tym samym rekord 7 zwycięstw w tym turnieju. Z wynikiem 296 tygodni na szczycie listy ATP pobił rekord Pete'a Samprasa. W turnieju olimpijskim zdobył srebrny medal w singlu. Po raz piąty wygrał turniej w Cincinnati.

2013

6 w karierze zwycięstwo w Halle. Po raz pierwszy od 2002 roku sezon zakończył poza pierwszą trójką rankingu (6 miejsce)

2014

Po raz kolejny wygrał turniej w Dubaju. 9 w karierze finał Wimbledonu zakończył się porażką z Novakiem Djokoviciem. Tradycyjnie zwyciężył w Halle oraz w Cincinatti gdzie pokonał Davida Ferrera. Kolejny puchar podniósł po zwycięstwie w Szanghaju. 6 raz triumfował również w halowym turnieju w Bazylei. Z finałowego spotkania turnieju Masters wyeliminowała go kontuzja pleców.

2015

Zwycięstwo na początek sezonu w Brisbane. Przekroczył tym samym barierę 1000 zwycięstw w ATP World Tour. Po raz 7 wygrał imprezę w Dubaju, której stał się monopolistą. Triumfował w Stambule oraz już tradycyjnie w Halle.

Statystyka meczowa ATP

Statystyka serwisu
9,279 Asy
2,314 Podwójne błędy
62% 1 serwis
77% Wygrane gemy serwisowe
57% Wygrane punkty po serwisie
Statystyka returnu
33% Wygrane returny po 1 serwisie
51% Wygrane returny po 2 serwisie
27% Wygrane gemy przy returnie
40% Wygrane punkty przy returnie
54% Wygrane punkty

Tytuły / Finały

Tytuły w singlu (85)
2015 Halle
Stambuł
Dubai
Brisbane
2014 ATP World Tour Masters 1000 Shanghai
ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati
Halle
Dubai
2013 Halle
2012 ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati
Wimbledon
ATP World Tour Masters 1000 Madrid
ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells
Dubai
Rotterdam
2011 Barclays ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000 Paryż
Bazylea
Doha
2010 Barclays ATP World Tour Finals
Bazylea
Stockholm
ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati
Australian Open
2009 ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati
Wimbledon
Roland Garros
ATP World Tour Masters 1000 Madrid
2008 Bazylea
US Open
Halle
Estoril
2007 Tennis Masters Cup
Bazylea
US Open
ATP Masters Series Cincinnati
Wimbledon
ATP Masters Series Hamburg
Dubai
Australian Open
2006 Tennis Masters Cup
Bazylea
ATP World Tour Masters 1000 Madrid
Tokyo
US Open
ATP World Tour Masters 1000 Canada
Wimbledon
Halle
ATP World Tour Masters 1000 Miami
ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells
Australian Open
Doha
2005 Bangkok
US Open
ATP World Tour Masters 1000 Cincinnati
Wimbledon
Halle
ATP World Tour Masters 1000 Hamburg
ATP World Tour Masters 1000 Miami
ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells
Dubai
Rotterdam
Doha
2004 Tennis Masters Cup
Bangkok
US Open
ATP Masters Series Canada
Gstaad
Wimbledon
Halle
ATP Masters Series Hamburg
ATP Masters Series Indian Wells
Dubai
Australian Open
2003 Tennis Masters Cup
Wiedeń
Wimbledon
Halle
Monachium
Dubai
Marsylia
2002 Wiedeń
ATP Masters Series Hamburg
Sydney
2001 Mediolan
Finały w singlu (47)
2015 Wimbledon
ATP World Tour Masters 1000 Rzym
ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells
2014 Barclays ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000 Canada
Wimbledon
ATP World Tour Masters 1000 Monte Carlo
ATP World Tour Masters 1000 Indian Wells
Brisbane
2013 Bazylea ATP World Tour Masters 1000
Rzym
2012 Barclays ATP World Tour Finals
Bazylea
Igrzyska Olimpijskie w Londynie
Halle
2011 Roland Garros
Dubaj
2010 ATP World Tour Masters 1000 Shanghai
ATP World Tour Masters 1000 Canada
Halle
ATP World Tour Masters 1000 Madryt
2009 Bazylea
US Open
Australian Open
2008 Wimbledon
Roland Garros
ATP Masters Series Hamburg
ATP Masters Series Monte Carlo
2007 ATP Masters Series Madryt
ATP Masters Series Canada
Roland Garros
ATP Masters Series Monte Carlo
2006 Roland Garros
ATP World Tour Masters 1000 Rzym
ATP World Tour Masters 1000 Monte Carlo
Dubai
2005 Tennis Masters Cup
2004 Gstaad
ATP Masters Series Rzym
2003 ATP Masters Series Miami
Mediolan
2002 ATP Masters Series Miami
Mediolan
2001 Bazylea
Rotterdam
2000 Bazylea
Marsylia
Tytuły w deblu (8)
2008 Igrzyska Olimpijskie w Pekinie ( ze Stanem Wawrinką)
2005 Halle ( z Yvesem Allegro)
2003 Wiedeń (z Yvesem Allegro)
ATP Masters Series Miami ( z Maxem Mirnyiem)
2002 Moskwa ( z Maxem Mirnyiem)
Rotterdam ( z Maxem Mirnyiem)
2001 Gstaad ( z Maratem Safinem)
Rotterdam ( z Jonas Bjorkmanem)
Finały w deblu (6)
2014 Halle (z Marco Chiudinellim)
2011 ATP World Tour Masters Series 1000 Indian Wells (ze Stanem Wawrinką)
2004 Bangkok (z Yvesem Allegro)
2003 Rotterdam (z Maxem Mirnyiem)
2002 ATP Masters Series Indian Wells (z Maxem Mirnyiem)
2000 Bazylea (z Dominikiem Hrbatym)