Historia

 

Historia turnieju:

 

1984:

Australijscy zawodnicy Paul McNamee, Charlie Fancutt oraz Pat Cash rozpoczęli dyskusję na temat idei stworzenia mieszanych rozgrywek drużynowych w honorze dla legendy Davis Cup – Harrego Hopmana.

Po uzyskaniu popracia Pani Lucy Hompan, inaugarycjny Puchar Hopmana został rozegrany w Perth’s Burswood Superdome, w którym wystąpili m.in.: Pat Cash oraz numer 1 rankingu WTA – Steffi Graf.

 

1988:

Paul McNamee przechodzi na emeryturą i razem z Charlie Fancutt otrzymuje poparcie Pani Lucy Hopman (wdowie po Harrym Hopmanie) oraz mistrza Wimbledonu – Pata Casha na inauguracyjną kampanię Australii.

Burswood International Resort Casino zgadza się na przekształcenie Superdome w miejsce rozgrywek tenisowych i jako PME podpisuje 3-letnią umowę z Kanałem 7 na transmisję telewizyjną rozgrywek o Puchar Hopmana.

Puchar Hopmana został ogłoszony na konferencji prasowej w WA Lawn Tennis Association.

Królowa kortów – Steffi Graf jest ogłoszona zawodniczką numer 1 w inauguracyjnym roku.

Drużyna Australii w składzie Hana Mandlikova i Pat Cash pokonała drużynę Wielkiej Brytanii 2-1 na rozpoczęcie turnieju 28 grudnia.

 

1989:

Czechosłowacja (Helena Sukova oraz Miroslav Mecir) pokonali w pierwszym finale reprezentację Australii (Hana Mandlikova oraz Pat Cash).

Ogłoszono, że w drugiej edycji Pucharu Hopmana wystąpi 12 drużyn, a pula nagród zostanie zwiększona z 40 centów do $350,000.

 

1990:

Hiszpania wygrywa drugą edycję Pucharu Hopmana, pokonując w finale reprezentację USA 2-1. Emilio Sanchez pokonał Johna McEnroe, a Arantxa Sanchez Vicario pokonała Pam Shriver.

Zmienił się format rozgrywek o Puchar Hopmana. Każdy mecz rozpoczyna się o meczu singlowego kobiet, następnie rozgrywane jest mecz singlowy mężczyzn, a na końcu gra mieszana.

Pula nagród wzrosła do $400,000.

 

1991:

Reprezentacja Jugosławii 9Monica Seles oraz Goran Prpic) pokonała w finale reprezentację USA (Zina Garrison i David Wheaton).

Paul McNamee ogłasza, że Puchar Hopmana zostaje w Burswood przez kolejne 5 lat, a pula nagród zostaje zwiększona do $600,000.

Boris Becker oraz Steffi Graf ogłosili, że wystąpią razem w kolejnej edycji o Puchar Hopmana.

The final produces an upset result as Yugoslavian teenage star Monica Seles and hardened campaigner Goran Prpic beat American pair Zina Garrison and David Wheaton, in front of a sell-out crowd of 8500 taking the week’s total to 63,000.

 

1992:

Reprezentacja Szwajcarii (Manuela Maleeva-Fragniere i Jakob Hlasek) pokonała w finale reprezentację Czech (Helena Sukova i Karel Novacek).

Peps-Cola staje się sponsorem rozgrywek o Puchar Hopmana, a pula nagród wzrasta do $700,000.

 

1993:

Reprezentacja Niemiec (Steffi Graf oraz Michael Stich) pokonuje w finale reprezentację Hiszpanii, w której występuje rodzeństwo – Arantxa oraz Emilio Sanchez.

Pula nagród wzrasta do $760,000, a zwycięzcy otrzymują $200,000.

 

1994:

Najwyżej rozstawiona reprezentacja Czech (Petr Korda oraz Jana Novotna) pokonują w finale reprezentację Niemiec (Bernd Karbacher oraz Anke Huber) w finale.

 

1995:

Reprezentacja Niemiec (Anke Huber i Boris Becker) pokonują w finale reprezentację Ukrainy (Andrei Medvedev / Natalia Medvedeva).

Zostaje zmieniony format rozgrywek, który będzie obowiązywał od roku 1996 – 8 rywalizujących drużyn zostaje podzielona na 2 grupy.

Puchar Hopmana zostaje w Perth przez 3 kolejne lata.

 

1996:

Chorwacja (Goran Ivanisevic oraz Iva Majoli) pokonują w finale reprezentację Szwajcarii (Marc Rosset / Martina Hingis).

Puchar Hopmana oficjalnie przechodzi pod kierownictwo ITF.

Pula nagród zostaje zwiększona do $800,000.

 

1997:

Reprezentacja USA (Justin Gimelstob oraz Chanda Rubin) pokonują w finale reprezentację Południowej Afryki (Wayne Ferreira/Amanda Coetzer).

Zostaje zmieniony format rozgrywek – 2 dodatkowe drużyny walczą w Play-off dzień przed rozpoczęciem rozgrywek o Puchar Hopmana o miejsce w turnieju.

 

1998:

Pula nagród wzrasta do $900,000.

Rumunia I Słowacja biorą udział po raz pierwszy w Play-off do turnieju.

Reprezentacja Słowacji (Karina Habsudova oraz Karol Kucera) pokonują w finale reprezentację Francji (Mary Pierce / Cedric Pioline).

 

1999:

Francja pokonuje Zimbabwe w Play-off.

Australia(Jelena Dokic oraz  Mark Philippoussis) zdobywa Puchar Hopmana  pokonując w finale reprezentację Szwecji (Asa Carlsson oraz Jonas Bjorkman).

 

2000:

Hyundai Hopman Cup 2000 stają się pierwszymi rozgrywkami tenisowymi na świecie, gdzie ITF prowadzi eksperyment dotyczący nowych reguł ITF – 2 minutowa przerwa po zakończeniu każdego seta oraz brak 90 sekundowej przerwy po pierwszym gemie w każdym secie.

Tajlandia pokonuje Japonię w pierwszym azjatyckim Play-off.

Puchar Hopmana zdobywa Południowa Afryka (Amanda Coetzer oraz Wayne Ferreira), która pokuje w finale reprezentację Tajlandii (Tamarine Tanasugarn oraz Paradorn Srichaphan).

 

2001:

Pula nagród wzrasta do $1 miliona.

Puchar Hopman a zdobywa reprezentacja Szwajcarii (Martina Hingis oraz Roger Federer), pokonując w finale USA (Monica Seles oraz Jan-Michael Gambill).

 

2002:

Zostaje wprowadzony match tiebreak w grze mieszanej jako 3 decydujący set. Drużyna, która pierwsza zdobędzie 10 punktów (z przewagą 2 punktów) wygrywa seta.

Hyundai Automotive Distributors Australia podpisuje 5-letnią umowę sponsorską na kwotę $5 milionów.

Reprezentacja Hiszpanii (Arantxa Sanchez Vicario oraz Tommy Robredo) pokonują w finale reprezentację USA (Monica Seles oraz Jan-Michael Gambill).

 

2003:

USA (Serena Williams oraz James Blake) pokonują w finale reprezentację Australii (Alicia Molik oraz Lleyton Hewitt).

 

2004:

Ambasadorami turnieju o Puchar Hopmana zostają Pani Lucy Hopman (wdowa po Harrym Hopmanie), międzynarodwy komentator telewizyjny Fred Stolle oraz legenda Davis Cup Heale Fraser.

Brytyjska gwiazda muzyki pop – Cliff Richard jest specjalnym gościem na dorocznym balu noworocznym (New Year’s Eve Ball).

USA (Lindsay Davenport  oraz James Blake) zdobywają Puchar Hopmana pokonując w finale reprezentację Słowacji (Daniela Hantuchova oraz Karol Kucera).

 

2005:

Puchar Hopmana dla reprezentacji Słowacji (Dominik Hrbaty oraz Daniela Hantuchova), która pokuje w finale Argentynę (Giselo Dulko oraz Guillermo Coria).

 

2006:

ITF wstępnie testuje na Pucharze Hopmana system Hawk-Eye (Oko Jastrzębia).

Reprezentacja Holandii (Michaella Krajicek oraz Peter Wessels) wygrywa Play-off i dochodzi do finału, w którym zostaje pokonana przez reprezentację USA (Taylor Dent oraz Lisa Raymond).

 

2007:

Najwyżej rozstawiona reprezentacja Rosji (Nadia Petrova oraz Dmitry Tursunov) pokonuje w finale reprezentację Hiszpanii (Anabel Medina Garrigues oraz Tommy Robredo) i po raz pierwszy zdobywa Puchar Hopmana.

 

2008:

USA w składzie z Serena Williams oraz Mardy Fish pokonują w finale reprezentację Serbii (Novak Djokovic oraz Jelena Jankovic).

 

2009:

Słowacja (Dominika Cibulkova oraz Dominik Hrbaty) pokonuje w finale Rosję (Marat Safin i Dinara Safina).

 

2010:

Hiszpania (Maria Jose Martinez Sanchez oraz Tommy Robredo) zdobywa Puchar Hopmana pokonując w finale reprezentację Wielkiej Brytanii (Andy Murray oraz Laura Robson).

Rozgrywki o Puchar Hopmana zostają przeniesione do Perth Arena.

 

2011:

Reprezentacja USA (John Isner oraz Bethanie Mattek-Sands) pokonują w finale faworytów – reprezentację Serbii (Ana Ivanovic oraz Novak Djokovic).

 

2012:

Czechy (Petra Kvitova oraz Tomas Berdych) pokonują w finale reprezentację Francji (Marion Bartoli oraz Richard Gasquet).

Puchar Hopmana będzie zarządzany przez ITF do końca roku 2014 i następnie będzie zarządzany przez Tennis Australia.

 

2013:

Reprezentacja Hiszpanii (Anabel Medina Garrigues oraz Fernando Verdasco) pokonuje w finale reprezentację Serbii (Ana Ivanovic oraz Novak Djokovic).

 

2014:

Reprezentacji Polski zajęła 2 miejsce. W meczu finałowym Polacy (Agnieszka Radwańska oraz Grzegorz Panfil) przegrali z reprezentacją Francji (Jo-Wilfried Tsonga oraz Alize Cornet).

 

2015:

Historyczny sukces reprezentacji Polski, która triumfowała w Pucharze Hopmana. W meczu finałowym Polacy (Agnieszka Radwańska oraz Jerzy Janowicz) pokonali reprezentację USA (Serena Williams, John Isner).